Plecak Mammut

Pełne życie byłem jąkałą co w zestawieniu z moją bujną czupryną i potężną masą ciała sprawiło, że znajomi już w szkole podstawowej nazywali mnie Mammut. Kilkanaście lat później, już na studiach zainteresowałem się takim działem językoznawstwa jak semantyka. Rozpocząłem badać przezwiska. Nadzwyczajne jak, zdawałoby się, nieistotne szczegóły mogą nadać naszemu życiu kierunek. Przypadek czy przeznaczenie? Inni ludzie są podzieleni. Ja natomiast wierzę w to drugie.Jestem pewien, że z chwilą naszego przyjścia na świat los jest przesądzony, a co za tym idzie nasza droga to zawarte z góry pasmo wydarzeń, na które my sami nie posiadamy najmniejszego wpływu.Całkiem możliwe, że takie myślenie jest wygodniejsze. Nie muszę zadręczać się wszakże niczym. No, ma możliwość jedynie pytaniem: ,Co tam jest zapisane?".Dzięki temu jestem człowiekiem spokojnym. Lubię zarzucić na grzbiet plecak Mammut i wędrować górskimi szlakami. To lepsze niż ustawiczne klęczenie przed ołtarzem i błaganie o miłosierdzie. Choćby cicha modlitwa we wnętrzu własnej głowy nie zaszkodzi w chwilach złych i smutnych kiedy już nic innego nie pozostaje.Zachęcam wszystkich do przyjęcia postawy stoików. Dzięki niej na nowo odnajdziecie ciszę i całkiem prawdopodobne, że uda się wszystkim zweryfikować teraźniejsze wybory.